Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2007

ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ ΝΥΧΤΕΣ

Ένα ποτήρι κρασί μισοτελειωμένο.
Εσείς πρίγκιπες της χαράς.
Κι εγώ καβάλα στη μαυροφορεμένη μου ψυχή,υπασπιστής θανάτου.
Ν' αφήσετε ένα λουλούδι εις μνήμην.
Από καιρό αναπάντητος.

1 σχόλιο:

erifili είπε...

Δεν ενδιαφέρουν τα κρυμμένα νοήματα. Δε μισοτέλειωσε, τέλειωσε τη χαρά, δεν άφησε λουλούδι, μόνο καημό. Όλα τα λάθη γίνονται στην αρχή. Τέλος στην αγιοποίηση της σαπίλας. Πονάς για κάτι & αυτό για κάτι άλλο.
Περαστικά μου.