Σάββατο, 30 Μαΐου 2015

ΠΕΡΑΣΜΑ...





Με τη νοσταλγική αρμύρα στις φτέρνες.
Με την αρχαία σκόνη των πυραμίδων στα μαλλιά.
Με τις παιδικές πληγές της άγνοιας στους αγκώνες.
Με την πικρή γεύση του μόχθου στα χείλη.
Στεφανωμένος μοναξιάς νίκες
φλεγόμενος μέσα από τις συμπληγάδες του πόθου
ατρόμητος στο βαρκάκι μιας λέξης
ο ποιητής περνάει.

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

ΔΕΛΤΙΟ ΕΡΩΤΑ...


Που; Εκεί που ο σπόρος μητρικά αγκαλιάζεται από τον ήλιο
τρίβεται ηδονικά στο χώμα
κι αφήνει το νερό να φιλήσει το λαιμό του
για να δώσει καυλό ζωής.
Πότε; Από το μεθυσμένο πετάρισμα μια νυχτερινής ματιάς
ως το τραχύ χάδι μνήμης σε επιμνημόσυνη δέηση.
Με ποιους; Με εκείνους τους μύστες του λάγνου βλέμματος
με εκείνες τις ιέρειες που κουβαλούν στον ώμο αμφορείς πόθου.
Συνημμένα :
α) Κρασί Παλιοκαλιά πατημένο με δάχτυλα που φέρουν στις
άκρες τους τη στυφή ηδονή μιας γλώσσας.
β) Μέλι λευκαδίτικο που το άρωμα του δέθηκε
από αλμυρούς οργασμούς στην άμμο ενός όρμου.
γ) Ένα βιολί που κούρδισε τις χορδές του σε πρόστυχα βήματα
που χορεύονται κάπου πέρα από το Κάβο Ντόρο.  

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

ΔΥΟ ΜΙΚΡΑ ΕΡΩΤΙΚΑ...

Η αλήθεια είναι πως πασχίζω να αποφασίσω
αν κατά την έξοδο της από την θάλασσα
θα προτιμούσα να αντίκριζα τα πλήρως
απελευθερωμένα στήθη της ή αν τελικά
ο υγραντήρας μαγιό έπαιξε καταλυτικό ρόλο
στο εξαίσιο θέαμα των εν πλήρη στύση ρωγών της.

               ~   ~   ~   ~   ~

Πως να περιγράψεις σε ένα ταβάνι
την αιδιακή αρωματική παλέτα
που κατακτά τη μύτη σου στην προσπάθεια
να ανάψεις το επόμενο τσιγάρο;