ΔΥΟ ΜΙΚΡΑ ΕΡΩΤΙΚΑ...

Η αλήθεια είναι πως πασχίζω να αποφασίσω

αν κατά την έξοδο της από την θάλασσα

θα προτιμούσα να αντίκριζα τα πλήρως
απελευθερωμένα στήθη της ή αν τελικά
ο υγραντήρας μαγιό έπαιξε καταλυτικό ρόλο
στο εξαίσιο θέαμα των εν πλήρη στύση ρωγών της.

               ~   ~   ~   ~   ~

Πως να περιγράψεις σε ένα ταβάνι
την αιδιακή αρωματική παλέτα
που κατακτά τη μύτη σου στην προσπάθεια
να ανάψεις το επόμενο τσιγάρο;

ΔΥΟ ΑΠΟΡΙΕΣ ΚΙ ΕΝΑΣ ΑΙΝΟΣ...

Είναι κι έρωτες που σέρνουν τα ματωμένα τους φτερά
κομμένα με τροχισμένη ματσέτα
από δωμάτιο σε δωμάτιο άδειων σπιτιών.
Οι έρωτες που μόνη ανάμνηση έχουν
αδειανά μπουκάλια και ξέχειλα τασάκια.
Οι έρωτες με τον πόνο υποδόριο τατουάζ.
Πότε διάολο να τους γιορτάσεις;

             ~   ~   ~   ~   ~

Πως από Κανένας ξέπεσες να παίζεις τον Πολύφημο;
Πως από Βελλεροφόντης κατέληξες ένα τομάρι Χίμερας;
Πως από τετραπέρατος Ηρακλής έφτασες να γίνεις αυτή η σκατόφατσα
ο μπούφος Άτλας;


             ~   ~   ~   ~   ~

Την αποφορά κατσικίσιου οίστρου.
Το καβοντορίτικο σφύριγμα του.
Την οργασμική δόνηση του λόγου του.
Και προπάντων τον πρόστυχο χορό των ποδιών του.
Πάρε πίσω όλους τους ματωμένους θεούς τους
και φέρε μου μια μονάχα ακόμα φορά
από το τάσι της ηδονής του να τρυγήσω.

ΓΙΟΡΤΙΝΑ...

  - Παρατηρώ τον αγώνα του μπαρουτοκαπνισμένου γάτου να σύρει θριαμβευτικά 

  τη σακούλα με τα εκλεκτά εδέσματα έξω από τον κάδο.

  Η σκηνή φωτίζεται από τις λιπαρές λάμπες παρακείμενου λογιστικού γραφείου

  όπου κλινικά νεκρός από καιρό λογιστής παλεύει να πείσει τοπικό Εμπενίζερ 

  για το θαύμα των Χριστουγέννων.

  Ξαναγυρνώ την αυτοκτονική ματιά μου στον ρωμαλέο γάτο

  προσμένοντας την πρόσκληση του σε γεύμα.

                           ~ ~ ~ ~   ~ ~ ~ ~     ~ ~ ~ ~

 - Κράτησα τον μικρό καλικάντζαρο στην χούφτα μου

και τον τάισα όλη την άχνη από τους μπαγιάτικους κουραμπιέδες.

'Επειτα κατεβήκαμε στην πυλωτή και του έδειξα το νέο αλυσοπρίονο.

Το αντάλλαξα με δύο λεπτά ζεστασιάς σε εξαίσιες βυζάρες 

και δώσαμε ραντεβού για τις έξι Γενάρη.

Κουφάλες, όλα φέτος θα τελειώσουν πιο γρήγορα.

 

ΠΕΝΤΕ ΜΙΚΡΑ ΜΙΑΣ ΒΡΑΔΙΑΣ ΔΙΧΩΣ ΦΙΛΟΥΣ...

Καταλαβαίνω, καταλαβαίνω κύριε πρέσβη μου.
Αυτός ο λάκκος είναι για να περάσω ανώδυνα την βάσανο της ζωής.
Ναι, πρέσβη μου μακριά από τους ανθρώπους.
Μάλιστα δικά μου είναι αυτά τα καλοθρεμμένα σκουλήκια.
Συντροφιά μου στις απέραντε ώρες. Μάλιστα, το γνωρίζω.
Θα προτιμήσω κι εγώ την πιστωτική κάρτα.

                       ~   ~  ~  ~  ~

Με Σαπφούς σάλτο σε φαροφώς
μανιασμένης χειμωνιάτικης νύχτας
απολαμβάνω την ευχάριστη αίσθηση
της επιστροφής σε φίλια χωρικά ύδατα.

                     ~   ~   ~  ~   ~

Αρνήθηκα την μετάγγιση αίματος από φιάλη
νεαρού ερωτευμένου.
Προτίμησα τον ασφαλή θάνατο
ανέραστου αργυραμοιβού.

                     ~   ~   ~  ~   ~

Το νόημα κλειδώθηκε σε χωματένια κάστρα
που φτιάξαν πλαστικά κουβαδάκια
σε πολυσύχναστη παραλία
την οποία εδώ και ώρα κατακτά με το
ακαταμάχητο φλερτ του
ορμητικό κύμα.

                        ~   ~   ~  ~   ~   

Σήκωσα με τη γλώσσα την χλωρίδα του μουνιού της.
Κι ύστερα με τα δάχτυλα φύτεψα οργασμούς
στα βάθη της γης της.
Λάτρευα πάντα εκείνες τις παλιές
βουκολικές ταινίες.

                                             

  

ΑΝΩΦΕΛΟ...

Θαλασσινές στάλες του μαΐστρου ξέπλεναν το νου
και πλήθος κωλοφωτιές φώτισαν μια γρίλια μνήμης.
Εσύ μικρό παιδί , ανθός ροδακινιάς
κι εγώ κλινικά νεκρός σε τάφους έρωτα.
Κι εκείνο το κρεμαστό
Δούρειος Ίππος του πόθου μου
να αγναντεύει προσμονές στις παρυφές του στήθους σου.
Φοβού τους Δαναούς που ήπιαν απ' τις πηγές του νόστου.

ΑΚΑΛΕΣΤΟΙ ΣΕ ΠΑΡΤΙ...

Με τα μυδράλια του θείου Κάρολου περασμένα σταυρωτά.
Με το γιαταγάνι του Άρη στα δόντια.
Έχοντας μεταλάβει το τελευταίο μέλι του μπάρμπα Σπύρου, βουτάμε την "Ψαροπούλα"
περνάμε απέναντι και με τα κουρδίσματα του Θανάση για υπόκρουση
ξανακάνουμε δικιά μας την μαζεμένη υπεραξία που άραξε στ' αγιασμένα νερά μας.

Μ.Π.

Μεγάλες Παρασκευές με εκείνα τα μικρά
προσευχητάρια στο χέρι.
Και φούστες μακριές.
Κι εσύ να βλασταίνεις στον κυκεώνα της άνοιξης
πάλη με την κατάλευκη σάρκα
κι εκείνο το ξεσηκωτικό τσιφτετέλι που
σφυράει ο τραγοπόδαρος στον αυλό του.