ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΤΩΡΑ ΠΙΑ...

Τώρα πια οι λέξεις μου δεν μπορούν παρα να γίνουν πολιτικές. Πεζά πολιτικές μάλιστα. Δεν σηκώνω όμως άλλη αλητεία.

Σήμερα θα είμαι λιτός. Μεταφέρω από το πρωτοσέλιδο του Βήματος : 

Ντόρα Μπακογιάννη : Τσίπρας και Καμμένος στερούνται σοβαρότητας.

Πόσο θράσος απαιτείται για να μιλάει η συγκεκριμένη για σοβαρότητα. Που πριν στεγνώσει το σάλιο που έριχνε στον Σαμαρά για να τον φτύσει ξανάβγαλε την γλώσσα για να τον γλείψει. Σε ποιους νομίζει ότι απευθύνεται το πρεζάκι αυτό της εξουσίας;

 

ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ...

Βρώμικα νερά.
Άκρη - άκρη στο μώλο η κυρά να δαγκώνει με τα δόντια της
ηλιοβασιλέματα και χάρτινα καραβάκια.
Πουτανάδικα και φτηνό πιόμα.
Πρόστυχα tattoo και χρήμα που λερώνει τα χέρια.
Στριμωγμένα σε σάκο πόθοι, ηδονές και γράμματα άλλων κόσμων.
Σκεβρωμένα κορμιά σε φουρτουνιασμένες περιπτύξεις με ωκεανών κόρες.
Σκουριά σε κάθε κόγχη της σκέψης.
Σε αμπάρια αρμυρά παραχωμένες ζωές, μετρημένες με φύλλα πορείας.
Και για τέλος ένας τάφος βυθός με τον Ιωνά καρφωμένο στις λεπίδες του κήτους.

 

Του Ηλία...

"Έρχεσαι πάντα
μαζί με το μουνί σου."

Ποιητής είναι εκείνος που με τρεις λέξεις αφήνει ξαναμμένα κορμιά να ξενυχτούν στα ιδρωμένα κρεβάτια του πόθου.
Ποιητής είναι αυτός που δεν φοβάται ν' αφήσει την ύπαρξη του να κολυμπάει μετά θάνατον στα σκατά. Αυτός που έχει για τέχνη τις αμαρτωλές στροφές ενός ζεϊμπέκικου όσο και τις πρόστυχες πινελιές του Τσόκλη.
Ποιητής είναι αυτός που βρίσκει τη ζωή φωτογραφίζοντας μνήματα. Αυτός που παίρνει πεθαμένες γλώσσες και τις κάνει ν' ακούγονται σαν στιχάκια σουξέ μπαλάντας.
Ποιητής είναι εκείνος που φοράει τη γυναίκα στο μέτωπο σαν μαγιάτικο στεφάνι.
Ποιητής είναι αυτός που από το ποτέ και το τίποτα σε πηγαίνει βαθιά στους τεκέδες της ύπαρξης σου.

ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ

Βιβλίο αληθινό τσιγάρο που σβήνει στην καρδιά κι αφήνει το σημάδι του.
Ίλλιγγος.Πόθος.Επίμονή.Ευτυχία.Δικαίωση.Αδικία.Αρρώστια.
Όλες οι μεταμορφώσεις του έρωτα ταξιδεύουν με ποταμόπλοιο
σελίδα τη σελίδα.
Εικόνες. Θαρρείς πως σ' αγκαλιάζει η διάσταση της γραφής
και σε κυκλώνουν μυρωδιές λουλουδιών και σάπιου λιμανιού.
Το βάζω κρυφά κάθε βράδυ κάτω απ' το μαξιλάρι μου για να
μου θυμίζει πως η ζωή γίνεται όνειρο μόνο όταν τη ζεις εν έρωτα.

Σ' ΟΣΟΥΣ ΠΑΛΕΥΟΥΝ

Ο θρίαμβος των ηττημένων.

Αυτών που μάθανε να ράβουνε τις πληγές από τα λάθη τους

με τα ίδια τους τα δόντια.

Το αμερικανικό όνειρο από την άλλη μπάντα.

Η ζωή να ξεπουλιέται σ' έναν πάγκο με dvd και σουβενίρ φωτογραφίες,κλινικά νεκρή.

Και μοναξιά.Από άκρη σ' άκρη μοναξιά.

Τι μένει; Να πεθαίνεις γι' αυτό που είσαι.Να περπατάς στο στενό διάδρομο για το θάνατο υπό τις ηαχές τις λύτρωσης

Μοναδική σου νίκη.Πάρε το χειροκρότημα.

DIRTY

Γέρο...Εσύ που μας δασκάλεψες να τρέχουμε

πίσω από τις μπύρες και τις λέξεις.

Εσύ που ξεγέννησες μέσα απ' όλα τα σκατά

ένα σωρό διαμάντια.

Εσύ που κάρφωσες με βελόνες τις γυναίκες

μέσα στο αίμα μας.

Εσύ που μας έβγαλες από τα κουστούμια των μορφομένων

και μας έστειλες πίσω στις αγκαλιές των καταραμένων.

Γέρο...Μεθυσμένοι...

Άλλοι με ξερατά και άλλοι με βροντερά ρεψίματα

πίνουμε μέσα απ' το κουφάρι σου

μια τελευταία γύρα.

ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

Κομμάτια μιας σπασμένης ζωής.

Ήρθαν πολλοί και σου είπαν πως με γνώρισαν.

Μην πιστέψεις.

Μονάχα από αυτό το μαύρο δάσος

που φιλοξενεί το νεκρό μου κορμί σε κάθε δάκρυ

γύρεψε ν' αφήσει ένα φύλλο να πέσει

τιμής ένεκεν.