ΤΙΠΟΤΑ

Καμιά φορά η αναμονή του τίποτα
είναι χειρότερη από το ίδιο το τίποτα.

ΡΟΛΟΙ

Ένα μάτσο ρόλοι η κωλοζωή.
Ευτυχώς από μικρός έλεγα σωστά
το ποιήμα μου στας εθνικάς εορτάς.

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

Τώρα που η παγωνιά του χιονιού ανθίζει σε κάθε μου σκέψη
προσμένω εσένα,ιέρεια του εφηβικού μου έρωτα
να 'ρθείς ξανά με την καυτή ανάσα της Σειρήνας
να δώσεις αίμα στα αδειανά από χάδια δάχτυλά μου.

ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ ΝΥΧΤΕΣ

Ένα ποτήρι κρασί μισοτελειωμένο.
Εσείς πρίγκιπες της χαράς.
Κι εγώ καβάλα στη μαυροφορεμένη μου ψυχή,υπασπιστής θανάτου.
Ν' αφήσετε ένα λουλούδι εις μνήμην.
Από καιρό αναπάντητος.

ΕΥΧΗ

Υγρών φεγγαριών το φώς να σε λούζει.
Κι ο μικρός μπάσταρδος της Αφροδίτης
να σ' έχει πάντα στο κυνήγι.

ΕΚΛΟΓΕΣ

Γκρίζα τηλεοπτικά τοπία.
Γκρίζοι άρχοντες στα σφιχτά κοστούμια τους.
Μελαγχολία.
Α,ρε έρωτα θεέ πάρε ένα δρεπάνι χρώματα και θέρισε κεφάλια.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΕΡΩΣ

Είναι η γκόμενα που πρέπει να πηδηχτεί με τον καλλιτέχνη.
Και φώναζε η μάνα μου.
Μάθε παιδί μου κιθάρα.